Children of the Sun 

 

Wat een geluk en liefde heb ik mogen meemaken, weer een bevalling van een mooie achtling.
Bewust zeg ik achtling want het waren er acht en zes mochten blijven leven, deze zes geven  de Smacklabjeslijn door.
Nog 8 weken, dagen, uren, en ten slot seconden………
Tellen wil ik niet, er aan denken ook niet , helaas de tijd schrijdt voort.
Duizenden foto's, filmpjes om maar vooral geen moment te missen en toch denk ik dat er gemiste momenten waren..
De webcam is uit en natuurlijk is het ook afkicken voor een ieder die deze site heeft bezocht, eenmaal of vaker.
Ook jullie zal ik missen, jullie aandacht, lieve kaarten en berichtjes.
Het moment komt steeds dichterbij. Ik wil er niet aan denken en nu is het zover……..
Nog eenmaal naar jullie kijken, jullie ruiken, jullie voelen…….
Kan het mooier of kan het verdrietiger, ik weet het niet.
Feit is dat jullie nu gaan uitvliegen en ik er niet klaar voor ben, nu niet en nooit niet.
Jullie wel, jullie willen ruimte.
Liefde komen jullie niet te kort, ik geef het en in overvloed.
Kunnen er ooit genoeg kusjes voor jullie zijn, kan ik ooit genoeg van jullie luchtjes opsnuiven, kan ik ooit genoeg krijgen van jullie aanblik? Ik denk het niet, eigenlijk weet ik het zeker, ik krijg er niet genoeg van.
Ik was jullie kleedjes en speeltjes waar jullie luchtjes inzitten. Ik zou ze niet willen wassen om toch maar iets van jullie over te houden om jullie te blijven ruiken. Helaas………het kan niet.
Omahondje zal ik blijven, voor jullie en voor mezelf.
Ik geef jullie mee aan jullie nieuwe baasjes en bij God,  ik hoop dat ik het goed gedaan heb…………..Strontmonstertjes wordt groot en denk met liefde aan omahondje die jullie heeft groot gebracht, gevoed en lief gehad.
Voor altijd in mijn hart, Children of the Sun………………….. wie weet tot het volgende nestje, ik hoop dat ik het met heel mijn lijf en leden nog weer mag meemaken samen met jullie!!

Home